وحى نمود به حضرت شعيب كه من صد هزار كس از امّت تراهلاك خواهم نمود ، و چهل هزاركس از ايشان گناه‌كارند ، و شصت هزار كس از ايشان بىگناه وخوبانند ، حضرت شعيب عرض نمود : پروردگار ! اين جماعت اشرار و گناه كار مستحق عقوبت تو شده‌اند ، تقصير خوبان چيست ؟ وحى از جانب الهى رسيد كه : اين جماعت خوبان مسامحه نمودند با اهل معاصى ، وايشان را منع ننمودند « 1 » » . ومروى است كه : « قوم حضرت موسى بعداز ورود نهى از صيد ماهى در روز شنبه ، سه فرقه شدند ، يك فرقه مشغول صيد ماهى منهى عنه شدند ، وفرقهء ديگر ايشان را موعظه ونصيحت نمودند ، وفرقهء سيّم ساكت بودند ، نه رفيق ايشان بودند در معصيت ، و نه ايشان را منع مىنمودند ، بعد از آنكه عذاب الهى نازل شد ، فرقهء عاصين وفرقهء ساكتين را مسخ نموده هلاك فرمود ، وفرقهء ناصحين ومانعين نجات يافتند « 2 » » . و اخبار در اين باب بسيار است و به جهت تذكّر ارباب بصيرت به همين قدر اكتفا شد ، وحال آنكه ما ذكر عقايد ومذاهب وقبايح وفضايح صوفيّه را ، در اين كتاب مختصر

--> ( 1 ) - بحار : 97 / 81 حديث 39 ، تهذيب : 6 / 181 ، كافى : 5 / 56 . ( 2 ) - روضهء كافى : 8 / 139 حديث 151 ، بحار : 14 / 54 آخر حديث 5 .